Co to jest niska emisja?
Niska emisja — umownie pojęciem tym określa się emisję zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza emitorami (kominami) o wysokości do 30-40 m. Jest to emisja pyłów i szkodliwych gazów, która ma wpływ na jakość powietrza. Krótko mówiąc, za powstawanie niskiej emisji odpowiedzialne są domowe piece grzewcze i lokalne kotłownie węglowe, w których spalanie węgla odbywa się w nieefektywny sposób. Należy jednak zaznaczyć, że w lokalnych kotłowniach proces spalania przebiega zazwyczaj dużo efektywniej niż kotłach domowych, a dodatkowo lokalne kotłownie najczęściej wyposażone są w urządzenia ograniczające emisję. Wynika to z faktu, że piece i kotły o nominalnej mocy cieplnej (nominalnej ilości energii wprowadzonej w paliwie w jednostce czasu) nie mniejszej niż 1MW objęte są standardami emisyjnymi.
Niska emisja została zdefiniowana w programach ochrony powietrza jako ładunek substancji zanieczyszczających wprowadzany do powietrza w określonym czasie emitorami o wysokości do 30 m npz (emisja z palenisk domowych, kotłowni lokalnych, z działalności gospodarczej). W programach ochrony powietrza niska emisja nazywana jest również emisją powierzchniową.
Warto pamiętać, że jeżeli na obszarach o zwartej zabudowie mieszkaniowej zlokalizowana jest duża ilość niewysokich emitorów (kominów) wprowadzających zanieczyszczenia, uciążliwości są szczególnie odczuwalne, ponieważ zanieczyszczenia gromadzą się wokół miejsca powstawania, a ich rozprzestrzenianie jest utrudnione, co przyczynia się do występowania stosunkowo wysokich stężeń zanieczyszczeń. Dlatego bardzo istotne jest, aby na takich obszarach nie spalać śmieci i zastępować stare nisko sprawne i wysoko emisyjne kotły nowymi nisko emisyjnymi kotłami, które spełniają najwyższe normy (odpowiadają m.in. klasie 5 normy PN EN 303-5:2012).